Sheila Sitalsing (Paramaribo, 1968) is journalist, columnist en schrijver. Ze werd geboren in Suriname, groeide op Curacao op, en studeerde Economie in Rotterdam.  

Tot aan de zomer van 2022 schreef Sitalsing 11,5 jaar drie keer per week een column in de Volkskrant over politiek en economie. Voor die stukken kreeg ze de Heldringprijs voor beste columnist van Nederland. In 2024 ontving ze een eredoctoraat van de Universiteit voor Humanistiek voor haar bijdragen aan het publieke debat. 

Tegenwoordig schrijft Sitalsing over politiek voor de Volkskrant, maakt nieuwspodcasts over politiek, is presentator bij het radioprogramma Met het Oog op Morgen, en schrijft interviews, essays en reportages voor diverse media. 

Ze schreef onder meer de boeken Mark, portret van een premier (2016) over oud-premier Rutte en Dagboek van een krankzinnig jaar (2021) over het coronajaar 2020. 

Na de dood van haar moeder stuit Sheila Sitalsing op een verzwegen familiegeschiedenis: haar grootouders bleken actieve NSB’ers. In Waar ik me voor schaam (2025) ontrafelt ze hoe Nederland worstelt met collaboratie, de verhalen die we vertellen over de oorlog en een zonde die generaties kan achtervolgen. Ze legt verbindingen tussen toen en nu en onderzoekt welke opdracht voortvloeit uit zo’n beladen verleden. In de lezing op donderdag 19 november gaat Sitalsing hier dieper op in.  

Combineer de lezing met een bezoek aan tentoonstelling On(t)schuld 
Sitalsing’s persoonlijke zoektocht naar schuld, schaamte en verantwoordelijkheid sluit nauw aan bij de tentoonstelling On(t)schuld, nog tot eind dit jaar te bezoeken in het Nationaal Gevangenismuseum.  

In deze tentoonstelling staat de vraag centraal hoe schuld wordt vastgesteld en wat het betekent om schuldig of juist onschuldig te zijn. On(t)schuld nodigt bezoekers uit om na te denken over morele oordelen, vergeving en de doorwerking van het verleden in het heden.